Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie programu konsolidacji zakładów azotowych

   W związku z interpelacją pana posła Andrzeja Otręby w sprawie programu konsolidacji zakładów azotowych pragnę przedstawić syntetyczną odpowiedź na podstawione pytania i poruszone problemy.

   Ministerstwo Skarbu Państwa rozpoczęło proces prywatyzacji sektora chemicznego, po przeprowadzeniu konsultacji z zakładami spółek sektora chemii ciężkiej.

   Działania zmierzające do prywatyzacji podjęte w roku 1998 to m.in.:

   1) zapewnienie finansowania kosztów prywatyzacji spółek sektora chemicznego,

   2) prace nad koncepcją prywatyzacji tych podmiotów,

   3) formalne rozpoczęcie procesu prywatyzacji,

   4) przygotowanie dokumentacji przetargowej na wybór doradców prywatyzacyjnych,

   5) ogłoszenie o przetargach na wybór doradców do końca I kwartału 1999 r.

   Od wiosny 1998 r. prowadzone były intensywne prace nad zapewnieniem finansowania procesów prywatyzacyjnych oraz opracowaniem koncepcji prywatyzacji, w tym ewentualnej konsolidacji firm branży. Tematyce tej poświęcone było szereg spotkań zarówno z władzami spółek, instytutami badawczo-naukowymi (np. Instytut Ekonomiki Przemysłu Chemicznego, Polska Izba Przemysłu Chemicznego) oraz Ministerstwem Gospodarki. Powołano wspólną reprezentację na poziomie prezesów zarządów spółek, która równolegle do prac prowadzonych w Ministerstwie Skarbu Państwa miała oddolnie przeanalizować i zasygnalizować szczegółowe problemy związane z ewentualną konsolidacją (prywatyzacją) sektora.

   Efektem podjętych działań było przedstawienie w dniu 11 września 1998 r. przez zakłady Azotowe Puławy SA, Zakłady Azotowe Kędzierzyn SA i Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach SA wstępnej koncepcji prywatyzacji, zakładającej konsolidację tych spółek.

   W tym miejscu pragnę podkreślić, że z zadowoleniem przyjąłem przedstawiony projekt, będący świadectwem zaangażowania firm branży w prace związane z procesem przekształceń własnościowych w sektorze. Wobec powyższego zaleciłem przeprowadzenie wnikliwej analizy przedstawionej koncepcji oraz szybkie zorganizowanie spotkania mającego na celu szczegółowe omówienie zaproponowanych rozwiązań.

   W dniu 18 września 1998 r. spotkanie z udziałem prezesów zarządów i przewodniczących rad nadzorczych ww. spółek, reprezentantów Ministerstwa Skarbu Państwa i Ministerstwa Gospodarki oraz przedstawicieli Instytutu Ekonomiki Przemysłu Chemicznego.

   Przedstawiona przez spółki koncepcja konsolidacji opierała się na integracji w grupę kapitałową mającą charakter holdingu, łączącego firmy tej samej branży pod wspólnym zarządem strategicznym. Centrum holdingu stanowić miała spółka akcyjna z wniesionymi przez skarb państwa odpowiednimi pakietami akcji Zakłady Azotowe Puławy SA, Zakłady Azotowe Kędzierzyn SA i Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach SA. Wymienione przedsiębiorstwa miały stanowić rdzeń strategiczny grupy kapitałowej z dotychczasowym zakresem działania oraz wydzielonymi w formie spółek obszarami usługowymi.

   Złożoność zagadnień konsolidacji, determinowana nie tylko sytuacją wewnętrzną wymienionych podmiotów, ale również sytuacją w otoczeniu ogólnym i konkurencyjnym sprawiła, że koncepcja konsolidacji przedstawiona przez spółki została oceniona jako zbyt ogólnikowa i nie dająca realnych szans na rozwiązanie kluczowych problemów sygnujących ją przedsiębiorstw.

   W związku z powyższym zadecydowałem, aby przed podjęciem ostatecznej decyzji o ewentualnej konsolidacji zostały sporządzone przepisane prawem analizy przedprywatyzacyjne.

   Na przełomie 1998 i 1999 r. podjąłem decyzję o rozpoczęciu prywatyzacji Zakładów Azotowych Kędzierzyn SA, Zakładów Azotowych Puławy SA oraz Zakładów Azotowych w Tarnowie - Mościcach SA. W najbliższym czasie planuję również uruchomienie procedury w Zakładach Chemicznych Police SA.

   Zgoda na wybór wariantu indywidualnej prywatyzacji wynika przede wszystkim z uwzględnienia odmiennej sytuacji ekonomiczno-finansowej poszczególnych spółek, co powoduje konieczność przyjęcia różnych strategii ich prywatyzacji. Niezależnie od powyższego każdy z doradców byłby zobowiązany do przygotowania i zarekomendowania strategii prywatyzacji uwzględniającej nie tylko specyfikę danej spółki, ale również możliwości ewentualnej konsolidacji w ramach sektora. Wyniki analiz posłużą do ustalenia kierunku zmian własnościowych w sektorze, w tym formy ewentualnej konsolidacji określonych podmiotów.

   Pragnę zaznaczyć, że prywatyzacja JSSP sektora chemii ciężkiej, z uwagi na wielkość spółek i ich uczestnictwo w programie ˝Wielkiej syntezy chemicznej˝ oraz szacowane koszty prywatyzacji, wymaga przygotowania niestandardowej dokumentacji przetargowej na wybór doradcy. Celem dotychczasowych działań jest ogłoszenie przetargów na wybór doradców do końca I kwartału 1999 r.

   Na zakończenie pragnę również poinformować, że Ministerstwo Skarbu Państwa w dniu 22 grudnia 1998 r. udzieliło odpowiedzi na wystąpienie Federacji Związków Zawodowych Przemysłu Chemicznego - Szklarskiego i Ceramicznego w Polsce.

   Minister

   Emil Wąsacz

   Warszawa, dnia 27 stycznia 1999 r.