Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie środków na finansowanie zwrotu kosztów ustawowych ulg i zwolnień przysługujących przewoźnikom komunalnym oraz określenia organów zobowiązanych do ich ponoszenia

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją pana posła Andrzeja Brzeskiego w sprawie środków na finansowanie zwrotu ustawowych ulg i zwolnień przewoźnikom komunalnym oraz określenia organów zobowiązanych do ponoszenia kosztów ich stosowania - działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów przedstawiam poniżej następujące stanowisko.

   Powołana przez pana posła ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania krajowego drogowego przewozu osób (DzU nr 141, poz. 942 z późn. zm.) określa warunki wykonywania krajowego zarobkowego przewozu osób pojazdami samochodowymi (art. 1), nie znajduje zatem w pełni zastosowania do komunikacji miejskiej, w której przewozy wykonywane są różnymi rodzajami środków transportu (np. tramwaj, metro).

   Znowelizowana powyższa ustawa (DzU nr 106, poz. 668, art. 143) w art. 12b ust. 1 określa, że za wszelkie ulgi, poza ustawowymi - koszty ponosi podmiot je ustanawiający. Natomiast ust. 2 stanowi, że organ zobowiązany do zwrotu przewoźnikowi kosztów stosowania ulg ustawowych oraz tryb przekazywania środków określi ustawa.

   Stosownie do powyższego zapisu została znowelizowana ustawa z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (DzU nr 162, poz. 1126, art. 16) poprzez wprowadzenie art. 8a w następującym brzmieniu:

   ˝1) koszty związane z finansowaniem ustawowych uprawnień do bezpłatnych lub ulgowych przejazdów pokrywane są z budżetu państwa;

   2) samorządy województw przekazują przewoźni-kom wykonującym krajowe autobusowe przewozy pasażerskie dopłaty do tych przewozów z tytułu stosowania obowiązujących ustawowych ulg o przewozach pasażerskich;

   3) dopłaty, o których mowa w ust. 2, przekazywane są przewoźnikom wykonującym krajowe autobusowe przewozy pasażerskie na zasadach określonych w umowach między samorządami województw a wymienionymi podmiotami;

   4) wysokość dopłaty określona jest na podstawie ewidencji prowadzonej przez przewoźników za pomocą kas fiskalnych˝.

   Powyższa ustawa zgodnie z art. 1 ust. 2 nie ma zastosowania do komunikacji miejskiej.

   Zapewnienie zbiorowego transportu lokalnego należy, stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (DzU z 1996 r. nr 13, poz. 74 z późn. zm.) do zadań własnych gmin.

   Przewozy pasażerskie w komunikacji miejskiej, w tym również uprawnienia do bezpłatnych i ulgowych przejazdów, zarówno stanowione przez gminy, jak i określone ustawowo, jako zadania własne gmin, finansowane były i są z dochodów własnych gmin oraz subwencji ogólnej przyznawanej z budżetu państwa. W momencie powstawania samorządu terytorialnego wprowadzenie subwencji ogólnej miało na celu m.in. rekompensatę gminom tego rodzaju ulg.

   Wobec powyższego nie można się zgodzić, co podziela minister finansów, że ww. uregulowania prawne spowodowały dodatkowe obciążenia finansowe dla gmin, ponieważ zadania te należą od 1990 r. do zadań własnych gmin, a powyższe zmiany nie naruszyły istniejącego systemu funkcjonowania i finansowania komunikacji miejskiej.

   Minister

   Tadeusz Syryjczyk

   Warszawa, dnia 15 czerwca 1999 r.