Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji byłych pracowników zakładów azbestowych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pana posła Jerzego Jankowskiego, przesłaną przy piśmie z dnia 24 września 1999 r. znak: SPS-0202-2510/99, w sprawie sytuacji byłych pracowników zakładów azbestowych, z upoważnienia prezesa Rady Ministrów, uprzejmie informuję, co następuje:

   Przepisy wymienionego w interpelacji pana posła Jerzego Jankowskiego rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z dnia 28 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania świadczeń określonych w ustawie o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (DzU nr 166, poz. 1237) rzeczywiście nie regulują problemów byłych pracowników zakładów azbestowych, takich jak prawo do rent i emerytur, dodatki za prace w warunkach szkodliwych dla zdrowia, opieka lekarska, darmowe leki, czy też pomoc socjalna. Rozporządzenie powyższe reguluje bowiem, zgodnie z delegacją ustawową do jego wydania, jedynie szczegółowe zasady przyznawania świadczeń dla osób pozostających bez pracy.

   Kwestie dotyczące produkcji wyrobów zawierających azbest oraz podstawowe uprawnienia pracowników zatrudnionych przy tej produkcji regulują przepisy ustawy z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (DzU nr 101, poz. 628 oraz z 1998 r. nr 156, poz. 1018). M.in. zgodnie z przepisami powyższej ustawy:

   1) byłym pracownikom zatrudnionym w zakładach produkujących wyroby zawierające azbest (wymienionych w zał. nr 2 i 3 do ustawy) przysługuje prawo do przejścia na zasiłek przedemerytalny w podwyższonej wysokości (160% kwoty zasiłku dla bezrobotnych), bez względu na wiek, jeżeli posiadają okres uprawniający do emerytury (20 lat kobieta i 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 10 lat były zatrudnione w zakładach produkujących azbest;

   2) pracownicy i byli pracownicy zakładów wymienionych w zał. nr 2 i 3 do ustawy są uprawnieni do:

   - specjalistycznych badań lekarskich,

   - zwolnienia z odpłatności związanej z leczeniem uzdrowiskowym, z którego mogą korzystać raz w roku na podstawie skierowania lekarza sprawującego opiekę nad pracownikami lub byłymi pracownikami,

   - korzystania z bezpłatnych leków związanych z chorobami wywołanymi pracą przy azbeście,

   - specjalnych książeczek badań profilaktycznych;

   3) pracownikom zatrudnionym w zakładach wymienionych w zał. nr 2 i 3 do ustawy, z którymi rozwiązano stosunek pracy, po dniu wejścia w życie ustawy, z przyczyn dotyczących pracodawcy, w przypadku stwierdzenia po dniu rozwiązania stosunku pracy choroby zawodowej, jednorazowe odszkodowanie przysługujące od pracodawcy na podstawie przepisów o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych wypłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ze środków budżetu państwa);

   4) długoletnim pracownikom zakładów wymienionych w zał. nr 2 i 3 do ustawy, pozostającym w zatrudnieniu w dniu 28 września 1997 r. (tj. w dniu wejścia w życie ustawy) wypłacone zostaje jednorazowe odszkodowania.

   Jak z powyższego wynika przepisy powyższej ustawy wprowadziły szereg korzystnych uprawnień dla osób zatrudnionych w zakładach produkujących wyroby zawierające azbest.

   Pragnę jednocześnie nadmienić, że aktualnie w Komisji Polityki Społecznej rozpatrywane są poselskie projekty ustawy o zmianie ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest (druku nr 1144 i 1145), w których przewiduje się m.in. rozszerzenie wykazu zakładów wymienionych w zał. nr 3 do tej ustawy, których pracownicy (byli pracownicy) uprawnieni byliby do tych świadczeń określonych w powyższej ustawie. A zatem istnieje możliwość zapoznania się przez pana posła Jerzego Jankowskiego z tymi projektami poselskimi i ewentualnego uczestnictwa w pracach nad tymi projektami.

   Jednocześnie uprzejmie informuję, że w związku z powyższymi regulacjami i projektami nie przewiduje się wniesienia przez rząd projektu kolejnej ustawy dotyczącej osób zatrudnionych przy produkcji wyrobów zawierających azbest.

   Informując o powyższym, łączę wyrazy szacunku

   Podsekretarz stanu

   Piotr Kołodziejczyk

   Warszawa, dnia 14 października 1999 r.