Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Interpelacja w sprawie sposobu przekazywania likwidowanych przedszkoli wojskowych na rzecz samorządu lokalnego, na przykładzie Przedszkola Wojskowego nr 111 przy ul. Ładysława 9/11 w Warszawie

   Sytuacja finansowa resortu obrony narodowej zmusza do redukowania kosztów, jakie ponosi wojsko m.in. na działalność socjalną. W ramach tych działań odbywa się likwidacja istniejących dotąd przedszkoli. Ponieważ w tych placówkach nadal jest kadra pedagogiczna, dzieci oraz pełne wyposażenie, trudno dokonywać pełnej likwidacji. Przeważnie samorząd lokalny nie jest głuchy na prośby rodziców i pedagogów o przejęcie tych placówek i kontynuowanie pracy wychowawczej i podejmuje starania o przejęcie i dalsze prowadzenie przedszkola wraz z pełnym finansowaniem. Pomimo woli, jaką reprezentuje samorząd, strona wojskowa nie może zdecydować, w jakiej formie ma nastąpić to przekazanie. Tym się różni funkcjonowanie przedszkola od innych nieruchomości, jak magazyny czy grunty, że nadal wokół niego koncentruje się zainteresowanie kilkudziesięciu rodzin.

   Wymogi oświatowe zobowiązują dyrektora placówki do poinformowania rodziców i kadry pedagogicznej o nadchodzących zmianach z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem. W przypadku przedszkola nr 111 gmina Warszawa Centrum jest gotowa je przejąć, jednakże brak rozporządzenia ze strony Ministerstwa Obrony Narodowej dotyczącego przekazywania mienia samorządowi uniemożliwia jakiekolwiek działania. W chwili obecnej dyrekcja nie może przyjmować zgłoszeń na rok szkolny 2002/2003, nie znając dalszych losów przedszkola. Fakt ten powoduje bardzo duże zaniepokojenie zarówno rodziców, którzy uważają je za wzorcową placówkę edukacyjno-wychowawczą, jak i kadry pedagogicznej. Rodzice nie wiedzą, czy mają już szukać nowego przedszkola dla swoich dzieci. Wychowawcy nie wiedzą, czy znajdą tu pracę w następnym roku.

   Czy znane są panu ministrowi powody, dla których decyzje w sprawie przedszkola nie mogą być podjęte? Kiedy można liczyć na jasne określenie terminu i trybu tych przekazań? Czy nie byłoby na miejscu przygotowanie przepisów obowiązujących cały resort przy tego typu sytuacjach?

   Jednocześnie informuję, że skierowałem już pismo z zapytaniem na ten temat do ministra Urbankowskiego ponad miesiąc temu i do dnia dzisiejszego nie otrzymałem żadnej odpowiedzi.

   Z poważaniem

   Poseł Paweł Poncyljusz

   Warszawa, dnia 15 kwietnia 2002 r.