Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Interpelacja w sprawie obecnej i przyszłej sytuacji zespołów opieki zdrowotnej, w szczególności Zespołu Opieki Zdrowotnej w Dąbrowie Tarnowskiej

   Szanowny Panie Ministrze! W związku ze zgłaszanymi mi przez polityków lokalnych problemami związanymi ze stosowaniem praktyk dyskryminujących Zespół Opieki Zdrowotnej w Dąbrowie Tarnowskiej w stosunku do innych zakładów opieki zdrowotnej województwa małopolskiego o podobnym profilu usług medycznych, niezbędnym wydaje się uzyskanie odpowiedzi na zasadnicze pytanie: Jakie zostały dla Małopolski ustalone kryteria przyznawania cen za punkt dla świadczeń, tak w lecznictwie stacjonarnym, jak i w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej?

   Proszę o dokonanie analizy tego problemu, tak w skali ogólnopolskiej, jak i na tym tle poszczególnych oddziałów, ze szczególnym uwzględnieniem województwa małopolskiego.

   Przy corocznie pogarszającej się kondycji służby zdrowia w Polsce, a jednocześnie rozważając deklaracje przedwyborcze o wyrównaniu i ujednolicaniu cen świadczeń, nie jest zrozumiała praktyka stosowania takiej rozbieżności w stosowanych cenach za udzielane świadczenia. I tak dla przykładu np. w województwie podkarpackim i w dolnośląskim wszystkie szpitale otrzymały jako najniższą stawkę 10 zł za punkt w lecznictwie stacjonarnym na poziomie szpitali powiatowych. Natomiast w województwie małopolskim - od 8 do 9,80 zł za punkt w szpitalach powiatowych, czyli o zbliżonym profilu działania. Różnica w cenach przy nowo wprowadzonych zasadach konkurencji świadczeń powoduje, iż gorzej potraktowane szpitale zbliżają się do upadłości. Zaznaczam, iż z przeprowadzonych rozmów z kilkoma dyrektorami ZOZ uzyskałam informację, z której wynika, że nie było możliwości negocjacji, a co za tym idzie - uzasadnienia tych dysproporcji, stosowano jedynie metodę: albo podpisujecie, albo szpital nie musi otrzymać kontraktu. Przy braku konkurencji po stronie płatnika świadczeniodawca jest w trakcie zawierania umów stawiany ˝pod ścianą˝. Dyrektorzy dużych zakładów mogą nie wyrażać zgody na zaproponowane przez NFZ warunki jedynie do terminu wypłaty zobowiązań pracowniczych. Nie są to więc równe szanse. Celem kontraktowania świadczeń nie jest przecież rywalizacja pomiędzy ˝lepszymi˝ (czytaj: z układami), a ˝gorszymi˝ dyrektorami, chodzi przecież o zapewnienie pacjentom możliwości podobnego standardu leczenia - odpowiedniej jakości leków, dostępności do wymaganej pod wzglądem medycznym ilości badań diagnostycznych, liczbie pracowników medycznych, warunków hotelowych, wyżywienia. Również ma to wpływ na wysokość poborów pracowników służby zdrowia. Chcąc rozeznać ten problem, proszę o następującą tabelaryczną odpowiedź:

Województwo małopolskie

L.p. rok Nazwa szpitalaNazwa oddziału Wartość kontraktu w przeliczeniu na:

średniacena punktu średnia cena na1 hospitalizowanego średnia cena na1 łóżko

stan    

1.01 1.07 1.01 1.07 1.01 1.07

  2001              

  2002              

  2003              

   Nie bez znaczenia będzie informacja, w jaki sposób zaniżane ceny za świadczenia przyczyniły się do pogarszającej się sytuacji tych szpitali. Jeżeli jedną z przyczyn przyznania tak niskiej wartości punktu jest fakt, iż województwo małopolskie posiada największą ilość szpitali klinicznych, a np. podkarpackie ich nie posiada i dlatego szpitale powiatowe mogą mieć lepsze warunki kontraktowania, to należy rozważyć możliwość kontraktowania wszystkich procedur wysokospecjalistycznych wykonywanych w klinikach i instytutach na poziomie centrali NFZ, tak aby jednakowo obciążone tymi kontraktami były oddziały wojewódzkie, z których pacjenci mają równy dostęp do świadczeń klinicznych. W obecnym systemie ˝karani˝ są mieszkańcy z województw ze szpitalami klinicznymi, bo lecząc się w rejonowym szpitalu, mają zdecydowanie obniżony standard leczenia przez zaniżone ceny punktu. Podobna sytuacja dotyczy lecznictwa specjalistycznego, więc nie wymaga dodatkowego wyjaśnienia.

   Stosowane metody zakupu zmniejszonej ilości świadczeń (przy tak zróżnicowanych cenach) narażają wszystkie placówki na konieczność udzielania świadczeń ponad zakontraktowany limit, czyli przy zasadzie nieuznawania tzw. ˝nadwykonań˝ ilość rzeczywiście wykonanych świadczeń jest zakupiona naprawdę za jeszcze niższą cenę (od 3-7 zł).

   Ważnym problemem jest również ilość nowych podmiotów w poszczególnych województwach, w tym w małopolskim, które dopuszczono do udzielania świadczeń tak publicznych, jak i niepublicznych.

   Wprowadzanie nowych podmiotów na rynek świadczeń medycznych poprzez zabieranie środków finansowych podmiotom już funkcjonującym jest świadomym narażaniem budżetu organów założycielskich dla publicznych zakładów na straty wynikłe z zadłużenia ich podmiotów, do konieczności likwidacji włącznie. Przez taką politykę Kas Chorych i jej prawnego następcę w publicznych zakładach całe rzesze pracowników medycznych traci pracę i nie wynika to już z przerostu zatrudnienia, lecz utrzymania zakładów na ˝respiratorze˝.

   Zbliża się kolejny termin składania ofert na rok 2005, jeżeli powyżej poruszone tematy nie znajdą odpowiedzi ˝dziś˝, można założyć, że rok następny będzie jeszcze gorszy od obecnego. Zakłady Opieki Zdrowotnej działające w powiatach są jedynymi placówkami, które muszą udzielić pomocy pacjentowi bez względu na tzw. ˝limity˝, to tu wracają pacjenci odesłani z niepublicznych zakładów i szpitali w większych miastach, w których jest po kilka szpitali, które mogą odmówić pomocy, odsyłając pacjenta do miejsca zamieszkania. Jeżeli jest bieda w służbie zdrowia, to dzielmy ją równo. W związku z powyższym pytam Pana Ministra:

   1. Jakie zostały dla Małopolski ustalone kryteria przyznawania cen za punkt dla świadczeń, tak w lecznictwie stacjonarnym, jak i w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej?

   2. Ile w poszczególnych województwach, w tym w małopolskim, dopuszczono do udzielania świadczeń nowych podmiotów publicznych i niepublicznych?

   3. Jakie skutki finansowe musiały ponieść publiczne ZOZ-y przez wprowadzenie nowych podmiotów?

   4. Jakie zasady decydowały o dopuszczeniu nowego podmiotu oprócz tego, że zostały złożone dokumenty do konkursu ofert?

   5. Jakie zasady decydowały, żeby obniżać ilość świadczeń w istniejących zakładach nie tylko w stosunku do rzeczywiście wykonanych, ale niższych od poprzednich kontraktów?

   Bardzo proszę Pana Ministra o rzetelną i wyczerpującą odpowiedź na powyższe pytania, podjęcie odpowiednich działań oraz zajęcie odpowiedniego stanowiska.

   Z poważaniem

   Poseł Marian Curyło

   Tarnów, dnia 3 września 2004 r.