Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Interpelacja w sprawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 sierpnia 2004 r. zmieniającego rozporządzenie dotyczące szczegółowego wykazu przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych, wysokości udziału własnego ubezpieczonego w cenie

   Panie Ministrze! Na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 sierpnia 2004 roku zostały wpisane na listę refundowanych środków ortopedycznych zestawy infuzyjne (wkłucia) do osobistych pomp insulinowych. Zmianę taką należy uznać za słuszną co do zasady. Zastrzeżenia budzą jednak ograniczenia uprawnień do refundacji wskazanych środków.

   Po pierwsze, zostały wprowadzone ograniczenia o charakterze podmiotowym, tzn. osobami uprawnionymi są jedynie dzieci i młodzież do 18 roku życia. Po drugie, refundacją objęte są jedynie zestawy infuzyjne do 10 sztuk. Po trzecie, jest także ograniczenie kwotowe wskazujące, że nieodpłatność obejmuje tylko zestawy do kwoty 300 zł miesięcznie.

   W kwestii pierwszego z ograniczeń, o charakterze podmiotowym, nasuwa się wątpliwość, czy taka regulacja prawna jest zgodna z Artykułem 68 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji RP. Zgodnie z tym przepisem każdy ma prawo do ochrony zdrowia, a ponadto obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Z powołanego rozporządzenia wynika, że prawa do refundacji pozbawieni zostali m.in. studenci, kobiety w ciąży i osoby w starszym wieku. Jest to szczególnie niesprawiedliwe wobec kobiet ciężarnych. Nie należy bowiem zapominać, że w ich sytuacji chodzi nie tylko o życie kobiet, ale i dzieci. Moim zdaniem taka regulacja pozostaje w sprzeczności z przepisem ust. 3 Artykułu 68 Konstytucji, według którego władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej nie tylko dzieciom, ale także kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.

   Dlaczego w takim razie uprawniony do refundacji zestawów infuzyjnych jest taki wąski krąg osób, tj. dzieci i młodzież do 18 roku życia?

   Nawet pomijając względy prawne i słusznościowe, za rozszerzeniem kręgu osób uprawnionych do refundacji zestawów infuzyjnych przemawiają także względy ekonomiczne. Osoby powyżej 18 roku życia stanowią ok. 1/3 całej grupy leczonych za pomocą pomp insulinowych (grupa ok. 1800 osób).

   Wobec tego nasuwa się pytanie: Czy rozszerzenie kręgu osób uprawnionych do refundacji nie jest dużo bardziej celowe także ze względów ekonomicznych?

   Koszt objęcia refundacją także osób powyżej 18 roku życia jest niewątpliwie mniejszy niż ryzyko powikłań niewłaściwie leczonej cukrzycy. Droższe społecznie jest także leczenie tych powikłań, nie mówiąc już o pogorszeniu sprawności tej grupy pacjentów i ich wydolności w wykonywanej pracy. Z tych względów zwracam się z prośbą o rozważenie refundacji zestawów infuzyjnych nie tylko dla dzieci i młodzieży, ale i dla tych osób chorych na cukrzycę, które w ten sposób są zmuszone kontynuować swoje leczenie także po osiągnięciu pełnoletności.

   Wątpliwości budzi także kwota refundacji w wysokości do 300 zł. Najczęściej używany osprzęt do pomp firmy Minimed kosztuje ok. 550 zł, zatem kwota do 300 zł pozwala na zaspokojenie potrzeb osób chorych jedynie częściowo, w zakresie niewystarczającym.

   Stąd wyłania się kolejne pytanie: Na jakiej podstawie została ustalona kwota refundacji oraz czym podyktowane było takie ograniczenie?

   Mam nadzieję, że niniejszym pismem udało mi się zwrócić uwagę na istniejące w tym zakresie poważne problemy, które wymagają niezwłocznego rozwiązania, zwłaszcza wobec zbliżającego się Dnia Chorych na Cukrzycę.

   Na podstawie przepisu Artykułu 115 ust. 1 Konstytucji RP uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na postawione przeze mnie pytania oraz rozważenie możliwości rozszerzenia kręgu osób uprawnionych do refundacji osprzętu do pomp insulinowych.

   Z poważaniem

   Poseł Ewa Sowińska

   Łódź, dnia 6 października 2004 r.