Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Interpelacja w sprawie uprawnień inwalidów wojennych i wojskowych oraz osób represjonowanych i ich rodzin

   Szanowny Panie Ministrze! Pogarszające się warunki życia osób starszych w Polsce dotknęły m. in. środowisko inwalidów wojennych i wojskowych. Związek Inwalidów Wojennych RP zwrócił się z prośbą o przedstawienie dramatycznej sytuacji, w jakiej znaleźli się inwalidzi wojenni i wojskowi oraz ich rodzin.

   Podstawowym aktem prawnym regulującym uprawnienia ww. osób jest ustawa z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (tekst jednolity Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 87 ze zmianami), przepisy tej ustawy w brzmieniu pierwotnym gwarantowały między innymi:

   1. Prawo do renty w wysokości zależnej od stanu zdrowia i grupy inwalidzkiej.

   2. Bezpłatne świadczenia lecznicze, protezy, leki, środki opatrunkowe.

   3. Bezpłatny pobyt w sanatorium co najmniej raz na trzy lata niezależnie od urlopu wypoczynkowego.

   4. Bezpłatny przejazd środkami komunikacji publicznej (PKP, PKS) dla inwalidów pierwszej grupy, 50% ulgi dla inwalidów II i III grupy. Odpowiednie uprawnienia ustawa przyznała współmałżonkom oraz wdowom po inwalidach wojennych: renta, bezpłatne leki itp.

   Od 1991 r. nastąpił regres w tych uprawnieniach i tak ustawa z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym:

   1. Pozbawiła prawa do bezpłatnych leków współmałżonków inwalidów wojennych posiadających własne dochody.

   2. Ograniczyła prawo do bezpłatnych leków tylko do tzw. leków recepturowych, to znaczy takich, których nie można nabyć bez recepty.

   3. Ograniczyła prawo inwalidów wojskowych tylko do leków objętych wykazami leków podstawowych i uzupełniających i tylko do wysokości limitu cenowego, co oznacza pozbawienie ich około 70% dotychczasowych uprawnień.

   4. Ograniczyła uprawnienia inwalidów wojennych i wojskowych do bezpłatnego oprotezowania do wysokości ceny urzędowej oraz pozbawiła ich prawa do środków pomocniczych.

   Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych:

   1. Zróżnicowała uprawnienia inwalidów wojennych i osób represjonowanych i pozbawiła prawa do bezpłatnego zaopatrzenia w leki wdowy po osobach represjonowanych.

   2. Sprawiła, że prawa inwalidów wojennych i wojskowych do bezpłatnego oprotezowania stały się praktycznie fikcją.

   Ustawa z dnia 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego oraz o zmianie innych ustaw:

   1. Ograniczyła ze 100% do 78% ulgi komunikacyjne dla inwalidów wojennych i wojskowych pierwszej grupy.

   2. Ograniczyła ze 100% do 37% ulgi inwalidów wojennych i wojskowych pierwszej grupy przy przejazdach pociągami ekspresowymi.

   3. Ograniczyła z 50% do 37% ulgi komunikacyjne dla inwalidów wojennych i wojskowych II i III grupy.

   4. Pozbawiła osoby represjonowane prawa do 50% ulgi w opłatach na obowiązkowe ubezpieczenie samochodów.

   Powyższe przedstawienie stanu faktycznego ukazuje, jak bezlitośnie nasze państwo traktuje ludzi, którzy stali się inwalidami, walcząc o wolną Polskę. Przypominamy, że zgodnie z art. 6 ustawy o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin: ˝Inwalidą wojennym jest żołnierz, który został zaliczony do jednej z grup inwalidów wskutek inwalidztwa powstałego w związku z działaniami wojennymi lub mającymi charakter wojenny w czasie:

   1) pełnienia w okresie wojny 1939-1945 służby w Wojsku Polskim, w polskich formacjach wojskowych przy armiach sojuszniczych oraz w oddziałach ruchu podziemnego lub partyzanckiego prowadzących na obszarze państwa polskiego walkę z hitlerowskim okupantem,

   2) uczestniczenia w walkach z oddziałami Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz grupami Wehrwolfu.

   Za inwalidę wojennego uważa się również żołnierza mającego obywatelstwo polskie, który został zaliczony do jednej z grup inwalidów wskutek inwalidztwa powstałego w związku z działaniami wojennymi lub mającymi charakter wojennych w czasie pełnienia w okresie wojny 1930-1945 służby w Armii Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich oraz w innych armiach sojuszniczych, a także w oddziałach antyfaszystowskiego ruchu podziemnego lub partyzanckiego działających na obszarze innych państw˝.

   Dramatyczna sytuacja, w jakiej znaleźli się obecnie inwalidzi wojenni i wojskowi, wymaga podjęcia działań, które przynajmniej w minimalnym stopniu wskażą, że państwo o nich nie zapomniało i nie umieściło ich na śmietniku historii.

   Mając powyższe na uwadze, w imieniu środowiska inwalidów wojennych i wojskowych prosimy pana ministra o udzielenie odpowiedzi na pytanie: czy rząd RP zamierza przywrócić pełne prawa do bezpłatnych leków inwalidom wojskowym ze służby niezawodowej i wdowom po osobach represjonowanych?

   Kiedy rząd RP zamierza przywrócić pełne prawa do bezpłatnych leków inwalidom wojskowym ze służby niezawodowej i wdowom po osobach represjonowanych?

   Z poważaniem

   Posłanki Magdalena Kochan

   i Lidia Staroń

   Warszawa, dnia 27 stycznia 2006 r.